Momlife

Wij overleefden de waterpokken

Het is donderdag, we maken ons klaar voor een leuke speeldag op de crèche en daar staan ze, drie rode puntjes op de buik van Casper. Ok, in de gaten houden, daar zullen de waterpokken wel zijn. De dag nadien was het net een paddenstoel, wit met rode stippen. We kunnen ze maar gehad hebben. Liever vroeg, dan laat.

Aan Casper merkte je niets. Hij was zijn vrolijke, actieve, luide zelf. Toch maar even naar de dokter voor de vaststelling en een briefje voor de opvang.
In het weekend was die vrolijke jongen jammer genoeg helemaal verdwenen. Mijn moederhart brak, arme schat. Mijn prachtig actief kind werd een dromerige, warme paddenstoel. Het is duidelijk dat hij zich niet goed voelt. Hele dagen knuffelen, hangen en zeuren. Zondag brachten we hem naar oma en opa, want mama en papa gingen naar de voetbal zien, Forza Racing! Hoewel ik weet dat hij bij oma en opa in goede handen is, was het verschrikkelijk om hem zo achter te laten. Leuke Timing.
Toen Genk dan uiteindelijk ook nog de wedstrijd verloor, dacht ik héél even, f*ck dat kampioenschap. Anderzijds was het ook wel leuk om een avondje uit het huis te zijn en even gewoon Melanie, geen mama.

Na wat speurwerk bleek dat een havermoutbad ideaal is om de jeuk te minderen en de blaasjes uit te drogen, de reacties waren alvast heel positief. Dusja, zullen we dat ook maar eens proberen, alles om je kind te helpen. Wat havermout in een washandje, elastiek er rond en hup, bad in. Af en toe eens wat in knijpen zodat het water ook echt een melkachtige kleur krijgt. En ja, de dag nadien was het merendeel van de waterpokken uitgedroogd.

Het humeur van Casper ging weer in stijgende lijn, hij werd weer actiever én lawaaieriger tot hij weer voor de volle 100% was opgeladen.

Maandag: Dag 4

Het is absoluut niet leuk om als ouder je kind zo te zien. Je kan niets doen, gewoon afwachten, af en toe een perdolan tegen de koorts en drupjes tegen de jeuk, wat troost en de infectie uitzitten. Als je je kind wast kan je precies braille lezen. Het ziet er hopelijk pijnlijker uit dan het is, ik kan mijn waterpokken niet meer herinneren. Maar we zijn ervan af! Gelukkig maar.

Ohja, op donderdag speelde KRC Genk alsnog kampioen! Dit keer kon ik er niet bijzijn omdat ik ZELF ziek in de zetel lag. Olé Olé…

Deel en like dit bericht:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *