Gastblog

Gastblog Marloes: Mama’s in de maak

Hoi, ik ben Marloes. Ik ben 30 jaar en 7 jaar getrouwd. Wij wachten op ons wonder: dat we een kindje mogen krijgen. Dit is niet zo vanzelfsprekend als sommigen misschien denken. Eind januari word ik verantwoordelijke van onze eerste Nederlandse groep van Moms in the Making oftewel Mama’s in de Maak. Mama’s in de Maak ondersteunt en moedigt vrouwen aan, waar ze zich ook bevinden in hun vruchtbaarheidsreis. Met een focus op het woord van God.

Gastblogger Marloes vertelt haar verhaal op bymelaniie.com
gastblogger over mama’s in de maak op bymelaniie.com

Waarom verantwoordelijke van Mama’s in de Maak?

Daarvoor moet ik eerst mijn eigen verhaal vertellen. Mijn man en ik wilden altijd al kinderen. Maar voordat wij hiervoor aan toe waren, waren we al een paar jaar getrouwd. Ik was in de tussentijd thuis komen te zitten. Dit drukte zwaar op mijzelf en op ons huwelijk. Ik koos ervoor om dit zware pad samen met God te wandelen, Hij was al heel mijn leven mijn rots. Na een aantal jaar hulp, voelde ik mij langzaam weer mezelf worden en werd de zware last een heel stuk lichter. Ons leven zag er weer iets rooskleuriger uit.

Ineens ging mijn lichaam gek doen. Ik kreeg bloedingen midden in mijn cyclus. Na twee weken was ik het zat en belde de dokter. Ik moest het maar in de gaten houden en regelmatig een zwangerschapstest doen. Dit deed ik ook, zo goed als wekelijks. Constant hetzelfde: negatief.

Eindelijk meer nieuws?

Na 4 maanden kon ik eindelijk terecht bij een gynaecoloog. Na een echo constateerde ze dat de bloedingen niet mijn menstruatie was. Ik moest medicijnen slikken om mijn ongesteldheid op gang te krijgen. Deze moest ik slikken maar dan moest ik zeker weten dat ik niet zwanger was. Aangezien ik dát echt wel zeker wist, zei ze dat het niet nodig was om dit nogmaals te doen.

Thuis gekomen zat ik op de bank met een kop thee. Na te denken over wat de gynaecoloog had gezegd. Maar toch zei een hele zachte stem tegen me: doe maar eerst een zwangerschapstest voordat je die pillen gaat slikken. Wat kon het kwaad? Drie minuten later geloofde ik mijn ogen niet. De test was positief??!! Hoe kan dit?

Zwanger?

Ik was zeker 1,5 week van slag voordat ik het echt geloofde en volledig was gekalmeerd over het feit dat ik nu tóch zwanger was! Maar intussen was het bloeden gewoon doorgegaan. Ik probeerde hier niet te veel aan te denken en wachtte mijn eerste echo af. Deze stond over een kleine 2 weken gepland. In een waas kwam ik die weken door en eindelijk was het zover.

De echo was prachtig! We zagen een mooi, snel hartje kloppen. Het was heel surrealistisch dat dit echt in mijn buik groeide. De verloskundig zei: “Je bent ongeveer 6 weken.” Dit bleef thuis in mijn hoofd spoken. Ik zei tegen mijn man: “Het kunnen geen 6 weken zijn, maar moeten er 8 zijn. Dat kan niet anders!” Maar goed, de echo was goed en ik kon eindelijk een beetje genieten van mijn zwangerschap. Ondertussen bleven de bloedingen aanhouden.

Huwelijksjubileum, een mooie dag?

5 dagen na onze eerste echo was ons 5 jarig huwelijksjubileum. Die ochtend waren de bloedingen anders. Ik wist het gelijk: dit is niet goed. Het anderhalf uur voor de echo, waren zó lang. Toen we (eindelijk) bij de verloskundig waren, bleef ze heel lang stil. Te lang. Ik zag geen hartje, mijn man ook niet. Het bleef langer stil en toen, ja toch een hartje. Maar héél langzaam… Ze zei: “Sorry jongens, dit is echt niet goed.” Het hoge woord, bij wijze van spreken, was eruit. Dit klopte tenminste met mijn gevoel. Ik wist eigenlijk allang dat mijn kindje stervende was maar ik wilde er niet aan toegeven, ik bleef hopen. Het duurde toen nog 2 weken, 2 keer eerste hulp bezoeken en 2 keer medicijnen voordat ons kindje geboren was. We hebben ons kindje een naam gegeven en begraven. Deze tijd was zo zwaar. Maar ondanks alles was God toch bij me. Ook al leefde ik in een waas, Hij was erbij. Ik werd omringd met liefde van mensen om mij heen. Dit was echt wat ik nodig had toen.

Toch bleef een stukje leeg. Niet iedereen uit mijn omgeving snapte echt hoe ik me voelde. En sommigen waren gewoon ongevoelig en onnodig hard. Ik had behoefte aan vrouwen die mij snapte maar die vond ik bijna niet.

Steun en hoop gezocht.

Dan maar op het internet. Na een poosje rondklikken kwam ik op een Instagram pagina terecht: @momsinthemaking. Ik begon de ene na de ander post te lezen. Elke post was gevuld met begrip en liefde maar vooral met zo veel hoop. Hoe dan? De vrouw die dit had opgezet is Caroline. Ze was toen 6 jaar aan het wachten op haar kindje. Toch was ze zó vol hoop, zó vol verwachting en zó vol van God. Dát wilde ik ook! Ik bleef haar volgen en maanden verstreken. Elke keer als ze een video postte of een bericht ging ik het gelijk lezen. Haar verhaal was zo aanstekelijk hoopvol, dat God mij ook langzaam vulde met Zijn hoop.

Tijd

Een jaar ging voorbij en ik was eindelijk lichamelijk en geestelijk weer helemaal de oude. We besloten er nu voor te gaan maar God had andere plannen. Zijn tijd voor ons was nog niet gekomen. Een jaar verstreek en ik wilde me toch wel erg graag aanmelden voor een groep van Moms in the Making @momsinthemaking, maar dat was helemaal in Amerika. Dus dat kon niet. En toen ineens was daar een post: een virtuele groep in VK! Ik kon het bijna niet geloven maar had me gelijk aangemeld.

Deze groep vrouwen was alles en meer waar ik zo naar had verlang. De groep ademt Gods Woord, Zijn hoop en liefde. Elke vrouw heeft haar eigen reis, maar toch kunnen we er voor elkaar zijn.

Na drie sessies kwam er telkens een gedachte: dit moet Nederland ook hebben. Ik stopte het weg, want ik wist niet hoe ik dat ooit moest gaan doen. En ineens was daar weer een post van @momsinthemaking: je kon je aanmelden als verantwoordelijke, maakt niet uit waar je vandaan kwam. Dit was het! Dit moet ik doen! God had me via een lange weg geleid naar dit pad; vrouwen helpen die in soort gelijke situaties zitten en hun focus op God willen houden.

Mama's in de maak ondersteunt en bemoedigt vrouwen tijdens hun reis om moeder te worden door de hoop van Gods woord en waarheid te verkondigen.

Mama’s in de Maak

Zo is Mama’s in de Maak ontstaan! Elke vrouw met een kinderwens, in verwachting of op zoek naar steun in deze (on)vruchtbaarheidsreis is welkom. Aan het einde van deze maand starten we met een online groep, vanwege de corona-maatregelen.


Marloes, bedankt voor je verhaal en om ons te laten kennismaken met Mama’s in de maak. Volg haar op Instagram waar je verschillende getuigenissen kan lezen. Misschien herken je jouw eigen verhaal?  

Voor informatie of om je aan te melden kan je mailen naar: MarloesAltelaar@momsinthemaking.com

Heeft Marloes je geïnspireerd om jouw verhaal te delen? Schrijf een gastblog voor ByMelaniie.

Recente gastblog artikels:

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

ByMelaniie.com maakt gebruik van cookies. Bij het gebruik van de website, gaan wij ervan uit dat je de cookies aanvaard. This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.  Meer over cookies