Momlife

Hallo wereld, ontmoet Casper!

De laatste weken was het stil op mijn blog. Maar wie mij volgt op sociale media heeft gezien dat wij ons wondertje in onze armen mochten sluiten. Op 19 december om 14u43 werd onze Casper geboren, 51 cm, 3530 gram aan pure perfectie! Dit is wat ze noemen, liefde op het eerste gezicht!


Maandagochtend 18 december stond onze (laatste) controle gepland bij de gynaecoloog. Eerst een half uurtje aan de monitor en nadien bespreking van de resultaten en het verder verloop. Aangezien mijn baarmoederhals bijna volledig verstreken was en ik al een week rondliep met 3 cm ontsluiting, besloot ze om mij te strippen. Om 11 uur stapte ik haar kantoor buiten met een heel ongemakkelijk gevoel te beschrijven als, menstruatiekrampen. Deze zijn de rest van de dag gebleven en enkel erger geworden. Aangezien we de nacht voordien nauwelijks geslapen hadden, probeerde ik wat te rusten, maar door de pijn kon ik de slaap niet vatten. Omstreeks 19 uur kwam de pijn regelmatiger, steviger en in vlagen. De voorweeën waren gestart.

Na een slapeloze nacht en vermoeiende dag, kwam er nog een slapeloze nacht bij. We timede de weeën, rond 1-2 uur ‘s nachts volgende de pijn elke 5 minuten. We belden het verloskwartier om er zeker van te zijn dat het begonnen was. Ze vroegen of het mogelijk was om nog zoveel mogelijk thuis uit te zitten, de verloskamers lagen namelijk allemaal vol. Om 4 uur zijn we het verloskwartier binnengestapt, ik kon deze pijn niet meer alleen uitzitten.

Aangezien mijn baarmoederhals nog niet volledig verstreken was en ook de ontsluiting niet vorderde, dacht ik dat ze ons terug naar huis zouden sturen. Maar na 1,5 uur in het bad was mijn baarmoeder er klaar voor. ‘s Morgens braken ze mijn vliezen en vanaf dat moment ging het heel vlot. Lang heb ik getwijfeld over epidurale, ik had vooral heel veel schrik voor de pijn. Maar de vroedvrouwen hebben me heel goed verder geholpen en omdat ik niet wist hoelang ik dit nog moest uitzitten besloot ik om er toch voor te gaan.

20180104_132923.jpg

Het was 14u30 voorbij toen ik begon met persen en om 14u43 was onze jongen er. Geen knip of scheur, onze jongen die direct schreeuwde en een mooie roze tint kreeg. Hij deed dat super!

IMG_20171220_130729_067.jpg

Ondertussen zijn we 2 weken verder, de bevalling lijkt al een eeuwigheid geleden. Maar anderzijds is onze jongen AL 2 weken oud. Onderweg naar het ziekenhuis, tussen de pijn door, verzekerde ik mijn vriend dat we moeten genieten van dit wondertje want het zal maar bij ééntje blijven! Maar eenmaal je dat kleintje in je armen sluit en die prachtige ogen kijken je aan, ben je alles zo vergeten.

Nog nooit heb ik zoveel liefde gezien in iemands ogen, nog nooit werd ik zo snel verliefd. Ik kan me zelfs geen leven meer voorstellen zonder mijn klein spookje, dat wil ik ook niet. Zelfs niet nadat hij ons een hele nacht heeft wakker gehouden.

20171231_192734.jpg
Een gelukkig nieuwjaar van ons kersvers gezinnetje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.