Momlife

Ons Wonder

Na mijn berichtje over onze miskramen kreeg ik heel wat steunberichtjes en berichtjes van lotgenoten. Dank jullie wel hiervoor! Ik had niet gedacht dat het zoveel teweeg zou brengen. Maar dit heeft me ook aan het denken gezet. Graag wil ik jullie ons verhaal vertellen, ons zwangerschapsverhaal. Want in tegenstelling tot wat velen denken, gaat dat niet altijd op één, twee, drie… ook niet voor ons.

Sommige koppels moeten maar naar elkaar kijken en zijn “in verwachting”. Tot grote frustratie voor die koppels die er alles voor over hebben om mama en papa te worden, maar waar het gewoonweg niet zo gemakkelijk gaat. Wel, blijkt dat het bij de meeste koppels tot één jaar duurt om die kinderwens in vervulling te zien gaan. Het is en blijft dan ook een wonder. Een wonder waarvoor 1001 dingen, net op dát ene moment moeten goed zitten. Wij hebben heel wat geduld nodig gehad om ons wondertje te mogen verwelkomen, en wat hulp.

Ze zeggen dat kinderen uw geduld beproeven. Dan denk ik dat wij al zeker voor die eerste test zijn geslaagd.

Uit onderzoek bleek dat mijn baarmoeder te klein was. Een tussenschot zorgde ervoor dat mijn baarmoeder een hartjesvorm had en dat stootte steeds het vruchtje af. In november 2016 werd ik hiervoor geopereerd. We hadden toen al geprobeerd om zwanger te geraken via inseminatie, maar op advies van onze gynaecoloog besloten we om de overstap naar IVF te maken. We hadden al een hele weg afgelegd, met bijhorende stipte controles, bloedafnames en hormonenspuitjes -en pilletjes met de daarbij horende humeur wisselingen. (Mijn arme schat heeft toen toch ook wel wat afgezien, Sorry!) De klok is plots je beste vriend, nog nooit zijn we zo stipt geweest.

20170809_135301

 Het heeft uiteindelijk twee jaar geduurd eer we dat verlossende nieuws kregen. Twee jaar in afwachting, stress en spanning. Steeds op zoek naar middeltjes om een zwangerschap te bevorderen. Soya producten, geen koffie meer, geen alcohol, benen omhoog,… je kan het zo gek niet bedenken. Af en toe zakte de moed ons in de schoenen.  Je kan er met weinig mensen over praten, want hoe meer mensen het weten,  hoe meer je de vraag krijg: “En, is het al zover?” dus zoveel meer stress. Daardoor voel je je vaak alleen. En plots lijkt het alsof plots iedereen rondom je hun zwangerschap aankondigt. Maar jij niet…

20170809_142646

Na onze tweede IVF poging kregen we het verlossende nieuws dat we zwanger waren. Nieuws dat we al eerder kregen en waarna we steeds teleurgesteld werden. We waren voorzichtig blij. Bij elke echo bleek alles dik in orde te zijn en in juni konden we iedereen vertellen dat wij in December 2017 mama en papa zouden worden! Een kerstkindje, ons wonder!

18738600_1444999212247524_7625641605957416253_o

Ik ben de fertiliteitsafdeling van het ZOL in Genk enorm dankbaar voor hun steun, hun opvolging en goede verzorging. Uit die volle wachtzalen bleek ook dat wij absoluut niet de enige waren. Die dokters creëren echt leven!

20171223_182105

Ik verwacht geen medeleven en ik bedoel het ook niet slecht naar die personen waar het wèl vlot bij gaat. Ik hoop gewoon dat ik al die anderen een hart onder de riem kan steken en kan zeggen, geef de moed niet op! Neem af en toe tijd voor jezelf en je partner, verlies vooral elkaar niet!

oie_transparent (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.